Nieuws

Els Ampe over de delokalisatie van Brusselse bedrijven




Geachte voorzitter,
Beste collega’s,

Men zegt wel eens dat alle wegen naar Rome leiden. Maar wellicht passeren ze eerst allemaal langs Brussel. En dat merk je. Onze hoofdstad is het hart van de Europese Unie. We huisvesten talrijke internationale instellingen en hoofdzetels van bedrijven. Klein, groot en alles daartussen. Brussel is de toegangspoort voor buitenlandse toeristen en zakenmensen. Dat is fantastisch, alleen durven de scharnieren van de poort al eens schuren.

Het debat over de vestiging en delokalisatie van bedrijven in Brussel gebeurt geen dag te vroeg. Het laatste is helaas frequenter dan het eerste. De oorzaken zijn talrijk, maar uit een rondvraag van BECI bij de bedrijven blijkt dat één oorzaak er bovenuit steekt: de file. Uit deze BECI-enquête uit 2015 blijkt dat de mobiliteitstoestand er volgens 67% van de ondervraagden erop achteruit is gegaan. En dat is toch verontrustend. Zeker als je de cijfers bekijkt. De voorbije jaren is het aantal auto’s dat in het Gewest rondrijdt ongeveer gelijk gebleven op een 450.000-tal. In diezelfde jaren is er 2.300 miljoen euro geïnvesteerd in openbaar vervoer en wegversmallingen. In het Brussels Gewest ging meer dan 50 km rijweg in rook op. En we zwijgen dan nog over de gesloten tunnels. In diezelfde jaren is er echter geen enkel metrostation of randparking bijgekomen. Je moet geen genie zijn om te begrijpen dat als er evenveel mensen bewegen in een kleinere ruimte er meer file is.

Ik herhaal: het aantal auto’s is hetzelfde gebleven, er zijn bakken geld uitgegeven en er is geen serieus alternatief bijgekomen. Moeten we dan verwonderd zijn dat er meer file is? Nee, het is duidelijk dat de investeringen van de voorbije jaren niet de juiste waren. Dat we dringend een andere koers moeten varen. De koers waarvoor mijn collega Carla Dejonghe al jaren pleit: een forse uitbreiding van het metronet en bijhorende randparkings.

Sommigen draaien al lang om de hete brij. Maar laat ons eerlijk zijn, die rondvraag bij bedrijven levert geen verrassing op. Er staat een olifant in de kamer en die heet mobiliteit. Op sommige plaatsen in en rond Brussel denk je dat er continu file is. 24 uur per dag, 7 dagen per week. Het spitsuur is spitsdag geworden. En hoewel Brussel niet langer de wereldranking  aanvoert van de filehoofdsteden, is het een grote ergernis voor Jan en alleman. Of ze nu in Brussel wonen of er naartoe pendelen. Wat een toegangsweg is voor een pendelaar, is een uitvalsweg voor de Brusselaar. En de Brusselaar wil ook wel eens ergens naartoe. Die structurele files besmeuren de reputatie van Brussel bij werknemers, werkgevers en potentiële investeerders. Het is zo erg dat meer en meer bekwaam personeel weigert om in Brussel te werken. En in een stad waar je niet wil werken, wil je ook niet wonen.

De kaderleden van de Brusselse bedrijven zijn belangrijke ambassadeurs van Brussel, ook als ze er niet wonen. Bovendien zijn dat steeds vaker vrouwen. Helaas zijn het de vrouwen die nog steeds vaker de boodschappen doen, kinderen ophalen en dus de meeste last ondervinden van de file. Hun bedrijfswagen is geen gadget, maar een noodzaak.

Ja, u hoort het goed: de file is een genderprobleem geworden. Welke moeder verspilt graag haar tijd in de file terwijl ze die met de kinderen zou kunnen doorbrengen? Na enkele jaren zijn ze de vertragingen kotsbeu en zien ze nog maar één oplossing: wegtrekken uit Brussel. Maar met een kaderlid dat vertrekt, zakt het kaartenhuisje in elkaar. Het bedrijf volgt immers de kaderleden en ook alle andere jobs verdwijnen dan in Brussel. Ook diegene voor de vele laaggeschoolden die Brussel telt.

Open Vld roept de regering op om een waardig alternatief te bieden voor de pendelaars zodat er minder auto’s moeten rijden in Brussel.
Open Vld vraagt u, mijnheer de Minister-President, om in het Duurzaam Gewestelijk Ontwikkelingsplan een prioriteit te maken van de uitbouw van het metronet en de bijhorende parkings.

Het verder versmallen van wegen kan enkel NADAT het metronet gerealiseerd is. Laat ons ophouden met de kar voor het paard te spannen, want dan blijft de kar staan. De gevolgen van de voorbije wegversmallingen zijn desastreus: meer file, minder levenskwaliteit en niemand kan zijn auto inruilen voor een metrolijn die niet bestaat.

Evere, Schaarbeek, Sint-Agatha-Berchem, Ukkel, Jette, Haren, Neder-over-Heembeek,  allemaal gemeenten en deelgemeenten die verstoken zijn van een metrolijn. In een gewest dat dubbel zo dichtbevolkt is als Londen, verwacht Open Vld meer. Weet u dat, mocht het Londons metronetwerk op Brussel toegepast worden, elke gemeente een metrolijn zou hebben? En zelfs elke randgemeente.

Plus est en vous.

En er moet schot in de zaak komen. Ik zou het willen samenvatten met een uitspraak van Greenpeace: There is no time to waste.

Els Ampe, 07/10/2016